جماعت کوتاه ...

 

 

اگرچه ابر سیاهم نبود باران ساز

برای ماه تو ای ماه بود زیرانداز

 

همیشه فرق  میان من و تو بود ولی

شبیه ِ فرق ِ میان شروع با آغاز

 

برای آبی این آسمان ِ بیهووده

قفس چه با در بسته قفس چه با در باز

 

نگاه ! حسرت کرکس نمی خورد طاووس!

همیشه نیست پریدن علامت پرواز!

 

به چشم مردم ما آیه می شود عاجز

به چشم مردم ما عطسه می شود اعجاز

 

دلم گرفت از این کاخ های متروکه

از این جماعت کوتاه و سایه های دراز

 

                                                    احسان افشاری

/ 1 نظر / 10 بازدید
گویای خاموش

به نام خدا سلام همیشه نیست پریدن علامت پرواز! ... هههههممممم... امان از جماعت کوتاه و سایه های دراز... [خنثی]